Гарчи дар ғорат ҷонаст ду чашми сияҳат

گرچه در غارت جان است دو چشم سیهت

Сари он чашми сияҳи гирдам ва рӯй чу маат

سر آن چشم سیه گردم و روی چو مهت

Ҳоҷати сувару дами исо Марям набӯд

حاجت صور و دم عیسی مریم نبود

Мурдаро зинда кунад бор дигар як нигаҳат

مرده را زنده کند بار دگر یک نگهت

Туе он моҳ ки хуршед буд бандаи ту

تویی آن ماه که خورشید بود بنده تو

Балки хоҳад ки шавад сояи сифати хоки раҳат

بلکه خواهد که شود سایه صفت خاک رهت

Бкаҳи нолими зи бедоди ту ? каз сояи ҳасан

بکه نالیم ز بیداد تو؟ کز سایه حسن

Ҳалқ дар гӯш буд чун маи нави Подшаҳат

حلق در گوش بود چون مه نو پادشهت

Таъна бар мо чаҳ занӣ эй малик аз арш , битарс

طعنه بر ما چه زنی ای ملک از عرش، بترس

То на аз Зуҳра ҷабинӣ фиканд дил ба чаҳат

تا نه از زهره جبینی فکند دل به چهت

Аҳлӣ аз хок дар дӯст машав давр ки ту

اهلی از خاک در دوست مشو دور که تو

Бандаи перӣу ҷузи дӯст ки дорад нигаҳат

بنده پیری و جز دوست که دارد نگهت