Намӯд чоки гиребони танат ки Настаран аст

نمود چاک گریبان تنت که نسترن است

Ту Юсуфӣу гувоҳи ту чок перҳан аст

تو یوسفی و گواه تو چاک پیرهن است

Ҳарифи шоҳиду соқии куҷо буд зоҳид

حریف شاهد و ساقی کجا بود زاهد

Миёни Хизру Масеҳонаи ҷой аҳриман аст

میان خضر و مسیحا نه جای اهرمن است

Сабу биор ки обӣ бар оташ бизанам

سبو بیار که آبی بر آتش بزنم

Ки оташии аҷаби имрӯз дар ниҳод ман аст

که آتشی عجب امروز در نهاد من است

Ту сари ишқ чаҳ доне хамӯш шӯи воъиз

تو سر عشق چه دانی خموش شو واعظ

Сухан дароз макун дарси ишқи як сухан аст

سخن دراز مکن درس عشق یک سخن است

зи ғуссаи чок задани ҷома то бкии аҳлӣ

ز غصه چاک زدن جامه تا بکی اهلی

Гузори ҷома даридан , ки навбат кафан аст

گذار جامه دریدن، که نوبت کفن است