Гар шуд сари мо хоки раҳи дӯст чаҳ бок аст

گر شد سر ما خاک ره دوست چه باک است

эй хок бар онср ки дарин роҳ на хок аст

ای خاک بر آنسر که درین راه نه خاک است

Аз бскаҳи бнохни ҳамаи дами синаи харошам

از بسکه بناخن همه دم سینه خراشم

Ҳам хирқа ва ҳам сина ва ҳам дили ҳама чок аст

هم خرقه و هم سینه و هم دل همه چاک است

Дар ашк чу тӯфони ман афлок фурӯрафт

در اشک چو طوفان من افلاک فرورفت

Тӯфони муҳаббати зсмк то ба смок аст

طوفان محبت زسمک تا به سماک است

эй Хизр ки бар об ҳаётаст турои даст

ای خضر که بر آب حیات است ترا دست

Дарёб дили ташнаи моро ки ҳалок аст

دریاب دل تشنه ما را که هلاک است

Аз домани олӯда буд шамъи чунин зор

از دامن آلوده بود شمع چنین زار

Озода буд сарв ки бо доман пок аст

آزاده بود سرو که با دامن پاک است

Бе рӯй ту маи суҳбати ошиқ фараҳаш нест

بی روی تو مه صحبت عاشق فرحش نیست

Сармасти ту дар базми тараби ғмздаҳ нок аст

سرمست تو در بزم طرب غمزده ناک است

Аҳлӣ нашуд осӯдаи дил аз торами афлок

اهلی نشد آسوده دل از طارم افلاک

Осоиш махӯр ғам аз торам ток аст

آسایش مخور غم از طارم تاک است