Морои танӣ чу сӯрати девор монда аст

مارا تنی چو صورت دیوار مانده است

Чашму забону дасту дил аз кор монда аст

چشم و زبان و دست و دل از کار مانده است

Хоҳам ки башиканам қафаси тан ки даври азу

خواهم که بشکنم قفس تن که دور ازو

Беҳудаи мурғи рӯҳи гирифтор монда аст

بیهوده مرغ روح گرفتار مانده است

Аз дида ёр рафт взхўн хушк шуд мижа

از دیده یار رفت وزخون خشک شد مژه

Зон гул ки буд дар назарами хор монда аст

زان گل که بود در نظرم خار مانده است

Аз захми тири ғамза ӯ зинда нест кас

از زخم تیر غمزه او زنده نیست کس

Ваон ҳам ки зиндааст дили аФгор монда аст

وان هم که زنده است دل‌افگار مانده است

Дар ишқи ҳаркии риштаи ҷони бугсалади зи шавқ

در عشق هرکه رشته جان بگسلد ز شوق

Он худ бадасти бастаи зуннор монда аст

آن خود بدست بسته زنار مانده است

Аҳлии асири шшдри ғами гашт чора нест

اهلی اسیر ششدر غم گشت چاره نیست

Бечораи номуроди бночор монда аст

بیچاره نامراد بناچار مانده است