Гар теғ ту хоҳад сару ҷони ҳам чаҳ низо аст

گر تیغ تو خواهد سر و جان هم چه نزاع است

Ҷони пеши ту чун хок буд сар чаҳ матоъ аст

جان پیش تو چون خاک بود سر چه متاع است

Чун пои ту бӯсам ба видоъ аз сари ҳасрат

چون پای تو بوسم به وداع از سر حسرت

Котши зи лабами шуълаи занони вақт видоъ аст

کآتش ز لبم شعله‌زنان وقت وداع است

Мангар ба ҳақорати дили моро ки зи меҳрат

منگر به حقارت دل ما را که ز مهرت

Гар зарра буд зарраи хуршед шуъоъ аст

گر ذره بود ذره خورشید شعاع است

Махмури ғами ишқ ту дорад сари кӯе

مخمور غم عشق تو دارد سر کویی

Зон рӯй ки дар мадрисаи ақл сдоъ аст

زان روی که در مدرسه عقل صداع است

Чун гӯии фалаки дил ки ба чавгон ту афтод

چون گوی فلک دل که به چوگان تو افتاد

Гӯйии зи азал то абадаши вақт самоъ аст

گویی ز ازل تا ابدش وقت سماع است

Бо салтанати васл чаҳ ҷой дгарон аст

با سلطنت وصل چه جای دگران است

Аҳлӣ агар ин баҳс кунад ҷой низо аст

اهلی اگر این بحث کند جای نزاع است