Гиря ам дид ва чу гул аз хандаи он маҳваши шкФт

گریه‌ام دید و چو گل از خنده آن مهوش شکفت

Дар хазон перем охири баҳории хуши шкФт

در خزان پیریم آخر بهاری خوش شکفت

Дил ба хўнризи ман он сарви сеиро ме кашад

دل به خونریز من آن سرو سهی را می‌کشد

Ғунчаи бахти марои охири гулии дилкаши шкФт

غنچهٔ بختِ مرا آخر گلی دلکش شکفت

То Рахш дидам ба мастии ҷонам аз ҳасрат бсухт

تا رخش دیدم به مستی جانم از حسرت بسوخت

Оҳ аз ин гулҳо казон рухсор чун оташи шкФт

آه از این گل‌ها کزان رخسار چون آتش شکفت

Барқи наъли абри шаш оташ ба ҳастӣ зад маро

برق نعل ابر شش آتش به هستی زد مرا

Сад гули ъушрати маро аз наъли он абраши шкФт

صد گل عشرت مرا از نعل آن ابرش شکفت

Боз шуд ! аҳлии дилаш бо онкии сад дил пора кард

باز شد! اهلی دلش با آنکه صد دل پاره کرد

Тнгдл чун ғунча набӯд балки ошиқ вааш шкФт

تنگدل چون غنچه نبود بلکه عاشق‌وَش شکفت