Аз лутф агарчӣ бо саги хешати аҷаб хуш аст

از لطف اگرچه با سگ خویشت عجب خوش است

Ман кистам ки бо ту нишинам адаб хуш аст

من کیستم که با تو نشینم ادب خوش است

Гар каъбаи висол ту натавон бсъӣ ёфт

گر کعبه وصال تو نتوان بسعی یافت

Нанишинам аз талаб ки дарин раҳи талаб хуш аст

ننشینم از طلب که درین ره طلب خوش است

Гар бар ту хуш буд ғаму андӯҳи ошиқӣ

گر بر تو خوش بود غم و اندوه عاشقی

Врнии баҳр ки ҳаст нишоту тараб хуш аст

ورنی بهر که هست نشاط و طرب خوش است

Ман манъи сӯфӣ аз майу шоҳиди нмикнм

من منع صوفی از می و شاهد نمیکنم

Бо лаъли ёри соғар май лаби блб хуш аст

با لعل یار ساغر می لب بلب خوش است

Соҳиби хиради хумори балои сол ва ма кашад

صاحب خرد خمار بلا سال و مه کشد

Аҳлӣ ки масти ишқ буд рӯзу шаб хуш аст

اهلی که مست عشق بود روز و شب خوش است