Зарра чун хуршед гардад толеъу ломъ хуш аст

ذره چون خورشید گردد طالع و لامع خوش است

Офтоби бахти ман ломъ нашуд толеъ хуш аст

آفتاب بخت من لامع نشد طالع خوش است

Мезанад теғи офтоби ман ки меРом пеш ӯ

میزند تیغ آفتاب من که میرم پیش او

Гар шФоътхўоаҳ набӯд дар миёни монеъ хуш аст

گر شفاعتخواه نبود در میان مانع خوش است

Мерасад гоҳе бсмъи муҳаррамони ҳолам вале

میرسد گاهی بسمع محرمان حالم ولی

Ҳоли маҷнӯнро агар Лайлӣ буд сомъ хуш аст

حال مجنون را اگر لیلی بود سامع خوش است

Сояам бар сари сагаш ҳамчун ҳамуммии афканд

سایه ام بر سر سگش همچون همامی افکند

Гар бмштии устихон ман шавад қонеъ хуш аст

گر بمشتی استخوان من شود قانع خوش است

Нохўшиҳоиӣ ки мо аз зулмати ҳиҷрони кашем

ناخوشیهایی که ما از ظلمت هجران کشیم

Гоҳ гоҳе барқи васлӣ гар шавад ломъ хуш аст

گاه گاهی برق وصلی گر شود لامع خوش است

Дӯш дидам аҳлӣ онмаҳ ҳамнишин дар воқеа

دوش دیدم اهلی آنمه همنشین در واقعه

Гар бихоб ин қиссаи ҳам воқеъ шавад воқеъ хуш аст

گر بخواب این قصه هم واقع شود واقع خوش است