То бар гули ту сунбули пари хам дамида аст

تا بر گل تو سنبل پر خم دمیده است

Буии биҳишт дар ҳамаи олам дамида аст

بوی بهشت در همه عالم دمیده است

Субҳасту ҷома чок задӣ дармеи сабӯҳ

صبح است و جامه چاک زدی درمی صبوح

Субҳии чунин зи ҷайби фалак кам дамида аст

صبحی چنین ز جیب فلک کم دمیده است

Ҳуру фириштаро агар аз ҷон сиришта анд

حور و فرشته را اگر از جان سرشته اند

Буии муҳаббат аз гули одам дамида аст

بوی محبت از گل آدم دمیده است

Дар ҳайратами зи меҳри хатат аз дили рақиб

در حیرتم ز مهر خطت از دل رقیب

Каз санги хораи сабзаи хуррам дамида аст

کز سنگ خاره سبزه خرم دمیده است

Аҳлии дарин чаман машав аз хори ғами малул

اهلی درین چمن مشو از خار غم ملول

Зон рӯ ки хору гули ҳама бо ҳам дамида аст

زان رو که خار و گل همه با هم دمیده است