Умеди халқи боқиболу давлат хеш аст

امید خلق باقبال و دولت خویش است

Умеди мо бағаму дарду ҳасрат хеш аст

امید ما بغم و درد و حسرت خویش است

Асири меҳнати ишқ аз ҳавои роҳати васл

اسیر محنت عشق از هوای راحت وصل

Асир нест гирифтори меҳнат хеш аст

اسیر نیست گرفتار محنت خویش است

Чаҳ ғами зи доғи муҳаббат чу шамъи ошиқ ро

چه غم ز داغ محبت چو شمع عاشق را

Гараш саботи қадам дар машаққат хеш аст

گرش ثبات قدم در مشقت خویش است

Дилӣ ғамин нагузорад ба беш ва кам соқӣ

دلی غمین نگذارد به بیش و کم ساقی

Ғам ӯ хӯрд ки на розии бқсмт хеш аст

غم او خورد که نه راضی بقسمت خویش است

Бзири пои хасони срмнаҳ чу сабза ки сарв

بزیر پای خسان سرمنه چو سبزه که سرو

Баланди қадаряш аз қадару ҳиммат хеш аст

بلند قدریش از قدر و همت خویش است

Ҳазор сол агарат меҳр менамояд чарх

هزار سال اگرت مهر مینماید چرخ

Мабош ғарра ки дар банди фурсат хеш аст

مباش غره که در بند فرصت خویش است

Сар биҳишт надорад каз кунҷи ғами аҳлӣ

سر بهشت ندارد کز کنج غم اهلی

Биҳишти зиндаи дилони кунҷи хилват хеш аст

بهشت زنده دلان کنج خلوت خویش است