Рафтӣу нақш рӯй ту аз чашм тар нарафт

رفتی و نقش روی تو از چشم تر نرفت

Холи туам чу мардуми чашм аз назар нарафт

خال توام چو مردم چشم از نظر نرفت

Хорӣ ки аз раҳи ту бпоӣ дилам халид

خاری که از ره تو بپای دلم خلید

То сар назд зи хоки ман аз дил бадар нарафт

تا سر نزد ز خاک من از دل بدر نرفت

Корам бҷон расед зи захми забони халқ

کارم بجان رسید ز زخم زبان خلق

Ҷон рафту захми таънаи халқ аз ҷигар нарафт

جان رفت و زخم طعنه خلق از جگر نرفت

Ҳаргиз басар нарафт шабӣ каз ғамат чу шамъ

هرگز بسر نرفت شبی کز غمت چو شمع

Дӯди дилами бгнбди аФолк бар нарафт

دود دلم بگنبد افالک بر نرفت

Рафтам бхоку зери сар аз ҳасратам бимонад

رفتم بخاک و زیر سر از حسرتم بماند

Дастӣ ки ҳаргизами бксӣ дар камар нарафт

دستی که هرگزم بکسی در کمر نرفت

Мардум чу шамъу кори ман аз пеши оқибат

مردم چو شمع و کار من از پیش عاقبت

Бо сӯзи гиряи шабу оҳ саҳар нарафт

با سوز گریه شب و آه سحر نرفت

Аҳлӣ агарчӣ ғарқа бхўн мешавад дар ашк

اهلی اگرچه غرقه بخون می شود در اشک

Бе сайли гиряи икнФс ӯ басар нарафт

بی سیل گریه یکنفس او بسر نرفت