Дар баҳори навҷуонеи боғи мо аз гул тиҳӣ аст

در بهار نوجوانی باغ ما از گل تهی است

Дар хазони перии умеди гули азуӣ аблаҳӣ аст

در خزان پیری امید گل ازوی ابلهی است

Соқӣ , аз ҷомӣ бигирам даст кин дилтанг ро

ساقی، از جامی بگیرم دست کاین دلتنگ را

Садҳазорони орзӯ дар ҷону даст ӯ тиҳӣ аст

صدهزاران آرزو در جان و دست او تهی است

Бодаи хур бо нави ғизолони вази фалаки ёрии мҷўӣ

باده خور با نو غزالان وز فلک یاری مجوی

Кин паланги пер бо шерони раҳ дар рӯбаҳӣ аст

کاین پلنگ پیر با شیران ره در روبهی است

Халъат шоҳӣ бигӯ дар васла хосон нишин

خلعت شاهی بگو در وصله خاصان نشین

Хирқаи пашмина бар мо халъат шоҳаншаҳӣ аст

خرقه پشمینه بر ما خلعت شاهنشهی است

Шаб нишин хилвати маънии куҷои оради биёад

شب نشین خلوت معنی کجا آرد بیاد

Рӯзи айши сарбаландонро ки рӯ дар кӯтаҳӣ аст

روز عیش سربلندان را که رو در کوتهی است

Рӯҳ парвар бошу зи заъф осӯда бош

روح پرور باش و ز ضعف آسوده باش

Каз риёзати тан чу лоғари гашти ҷон дар фарбеҳӣ аст

کز ریاضت تن چو لاغر گشت جان در فربهی است

Таъна бар равшани дилон кам зан ки дар бозори ишқ

طعنه بر روشن دلان کم زن که در بازار عشق

Содагии ойӣнаро аз ғояти кор огаҳӣ аст

سادگی آیینه را از غایت کار آگهی است

Дар ду олами пайрави пери Муғони аҳлӣ буд

در دو عالم پیرو پیر مغان اهلی بود

Дар раҳи дунёу дайн бепер рафтан гмрҳӣ аст

در ره دنیا و دین بی پیر رفتن گمرهی است