Ошиқ он нест ки шуд муҳарраму ҳамдам бар дӯст

عاشق آن نیست که شد محرم و همدم بر دوست

Ошиқ онаст ки маҳрӯм буд аз дар дӯст

عاشق آنست که محروم بود از در دوست

Гар фалак ҳар ду ҷаҳон дар назарам арз кунад

گر فلک هر دو جهان در نظرم عرض کند

Дар дилам нақш набандад биҷуз аз пайкари дӯст

در دلم نقش نبندد بجز از پیکر دوست

Бирав аихўоҷаҳ магӯ аз сар Юсуф бигузар

برو ایخواجه مگو از سر یوسف بگذر

Зонка мӯеи бадв олам надаҳум аз сари дӯст

زانکه مویی بدو عالم ندهم از سر دوست

Захми дилдор ба аз раҳм рақибаст маро

زخم دلدار به از رحم رقیب است مرا

Хуштар аз марҳами ағёр буд нашутур дӯст

خوشتر از مرهم اغیار بود نشتر دوست

Бози аҳлии даҳани дӯст чу гул хандон аст

باز اهلی دهن دوست چو گل خندان است

Миўзди ҷони умед аз лаби ҷонпарвар дӯст

میوزد جان امید از لب جان پرور دوست