То нашуд чун нофаи хӯн , дили буи дилҷӯе наёфт

تا نشد چون نافه خون، دل بوی دلجویی نیافت

Ҷузи ҷигари хӯнии азин водӣ касе бӯе наёфт

جز جگر خونی ازین وادی کسی بویی نیافت

Ҳар сияҳи мастӣ ки гуфт авсофи гул дар рӯй ту

هر سیه مستی که گفت اوصاف گل در روی تو

Пеши рӯяти ҷузи бъзри бихўдӣ бӯе наёфт

پیش رویت جز بعذر بیخودی بویی نیافت

Гарчи себи он з нах гуяд сухан бо одамӣ

گرچه سیب آن ز نخ گوید سخن با آدمی

Ҷузи занхдонат касе себ схнкўиӣ наёфт

جز زنخدانت کسی سیب سخنکویی نیافت

Онкӣ дар асрори пинҳон мӯшикофӣ ме намӯд

آنکه در اسرار پنهان موشکافی می نمود

То даҳонат дар сухани номади сар мӯе наёфт

تا دهانت در سخن نامد سر مویی نیافت

Гарчи аҳлӣ дар вафодории саги хубон буд

گرچه اهلی در وفاداری سگ خوبان بود

То нашуд бехону мони ҷобири сар кӯе наёфт

تا نشد بی خان و مان جابر سر کویی نیافت