Чашми ҳамаро бар гул рӯй ту нигоҳ аст

چشم همه را بر گل روی تو نگاه است

Инсоф бидиҳ дидаи моро чаҳ гуноҳ аст

انصاف بده دیده مارا چه گناه است

Тӯбои чаканами ман ки харобами зи қади ту

طوبی چکنم من که خرابم ز قد تو

Сарви ту магари камтар аз он шох гиёҳ аст

سرو تو مگر کمتر از آن شاخ گیاه است

Магзар зи видоъи ман бемор ки имрӯз

مگذر ز وداع من بیمار که امروز

Дили азм сафар дораду ҷон бар сар роҳ аст

دل عزم سفر دارد و جان بر سر راه است

Он холи зи нхдон ки дили ман ба чаҳ афканд

آن خال ز نخدان که دل من به چه افکند

Гар чоҳ дилам кунад худ андари таҳ чоҳ аст

گر چاه دلم کند خود اندر ته چاه است

Гирам ки бар аФолк занад хаймаи рақибат

گیرم که بر افالک زند خیمه رقیبت

Мавқуфи бики шуъла аз ин оташ ва оҳ аст

موقوف بیک شعله از این آتش و آه است

Гар Хизри басари чашма ҳайвон расадаш даст

گر خضر بسر چشمه حیوان رسدش دست

Моро май кавсари бкФ аз давлат шоҳ аст

مارا می کوثر بکف از دولت شاه است

Аҳлӣ ки ғуломи ту буд зон худаш дон

اهلی که غلام تو بود زان خودش دان

Гар нома сифедаст вагар нома сиёҳ аст

گر نامه سفیدست و گر نامه سیاه است