Сабр талхасту давои ман хунин ҷигар аст

صبر تلخ است و دوای من خونین جگر است

Доруии дарди ман аз дарди ҷигар сӯзтар аст

داروی درد من از درد جگر سوزتر است

Чун нанолам ки рақибаш бҷФо ме кашадам

چون ننالم که رقیبش بجفا می کشدم

Вена ки ӯ огаҳ азин нест ҷафоӣ дигараст

وین که او آگه ازین نیست جفای دگرست

Манам он длшдаҳи парвона ки ҷо бар сари шамъ

منم آن دلشده پروانه که جا بر سر شمع

Бехабар сӯхтаам то дгаронро хабараст

بی خبر سوخته ام تا دگران را خبرست

Ҳар куҷои ғмздаҳ шухӣаст балои дили мост

هر کجا غمزده شوخی است بلای دل ماست

Тири борони бало дар раҳ аҳл назараст

تیر باران بلا در ره اهل نظرست

Носҳо ман накунам тарк батон қисса махон

ناصحا من نکنم ترک بتان قصه مخوان

Гуфтугӯе ки баҷое нарасад дард сар аст

گفتگویی که بجایی نرسد درد سر است

Аҳлӣ аз баҳри худои парда зуннор бикаш

اهلی از بهر خدا پرده زنار بکش

Ки тафовути зтў то бар ҳамнон ӣнқадараст

که تفاوت زتو تا بر همنان اینقدرست