Саропои шамъ аз он нураст каз олӯдагӣ давр аст

سراپا شمع از آن نورست کز آلودگی دور است

Агар сӯзади чунин парвонаи ҳам нури алӣ нур аст

اگر سوزد چنین پروانه هم نور علی نور است

Бимни домани поки ту софии дил буд ошиқ

بیمن دامن پاک تو صافی دل بود عاشق

Ки дар ойӣнаи нозири сафо аз акс манзур аст

که در آیینه ناظر صفا از عکس منظور است

Набояд завқи гуфторати бути чини боту зон лофад

نباید ذوق گفتارت بت چین باتو زان لافد

Чаҳ фаҳмади нақш деворӣ макун айбаш ки маъзӯр аст

چه فهمد نقش دیواری مکن عیبش که معذور است

Ман аз оби ҳаёти он даҳони мастами таваҳҳуми доне

من از آب حیات آن دهان مستم توهم دانی

Ки ин мастӣ ки ман дорам на кори об ангур аст

که این مستی که من دارم نه کار آب انگور است

Миёни моу зоҳиди доғ май чун ғунча дар гул шуд

میان ما و زاهد داغ می چون غنچه در گل شد

Ман аз бе пардагии расво ва ӯ дар парда мастураст

من از بی پردگی رسوا و او در پرده مستورست

Ҳадиси синаи чоки ту аҳлӣ шӯҳратӣ дорад

حدیث سینه چاک تو اهلی شهرتی دارد

Чаҳ пӯшии пардаи айбиро ки дар офоқ машҳураст

چه پوشی پرده عیبی را که در آفاق مشهورست