Ҳарки бархест зи савдои ту бар ҷо нанишаст

هرکه برخاست ز سودای تو بر جا ننشست

То ниФкнди бпои ту сар аз по нанишаст

تا نیفکند بپای تو سر از پا ننشست

Арсаи кӯии ту саҳроӣ қиёмат бошад

عرصه کوی تو صحرای قیامت باشد

Зонка ҳаргизи зи сари кӯии ту ғавғо нанишаст

زانکه هرگز ز سر کوی تو غوغا ننشست

Гарчи умрӣ бинишастам басари роҳи умед

گرچه عمری بنشستم بسر راه امید

Ҷузи саги кӯии ту кас бо ман шайдо нанишаст

جز سگ کوی تو کس با من شیدا ننشست

Дили маҷнӯн на бдиўонгӣ аз халқ рамед

دل مجنون نه بدیوانگی از خلق رمید

Ақл ӯ буд ки бо мардум доно нанишаст

عقل او بود که با مردم دانا ننشست

Дод тӯфони сиришками ҳамаи олам бар бод

داد طوفان سرشکم همه عالم بر باد

Дар танури дили ман оташ савдо нанишаст

در تنور دل من آتش سودا ننشست

Гирди роҳат ба сари сарви сеӣ боди нишонд

گرد راهت به سر سرو سهی باد نشاند

Хоки пои ту куҷо рафт ки боло нанишаст

خاک پای تو کجا رفت که بالا ننشست

Паҳлавии хор касе сарви сеиро нанишонд

پهلوی خار کسی سرو سهی را ننشاند

Аҳлӣ аз ёр машав ранҷа ки бо мо нанишаст

اهلی از یار مشو رنجه که با ما ننشست