Гар сад ҳазор соли висолат муяссар аст

گر صد هزار سال وصالت میسر است

Ёллаҳ агар бики шаб ҳиҷрон баробараст

یالله اگر به یک شب هجران برابرست

Бе рӯй дӯсти марг ба аз зиндагӣ буд

بی روی دوست مرگ به از زندگی بود

Бо дарди ҳиҷри заҳри зи тирёки хўштрст

با درد هجر زهر ز تریاک خوشترست

То мондааст як рамақ аз ҷон ташна ам

تا مانده است یک رمق از جان تشنه‌ام

Гар ҷуръа ӣӣ буд лаб ӯ рӯҳ парвараст

گر جرعه‌ای بود لب او روح پرورست

Он дам ки марди ташнаи лаб аз орзӯии об

آن دم که مرد تشنه لب از آرزوی آب

Обаш чаҳ суд дорад агар об кавсараст

آبش چه سود دارد اگر آب کوثرست

Носеҳ чу марҳамӣ нанаҳй неш ҳам мазан

ناصح چو مرهمی ننهی نیش هم مزن

Бар захми хӯрдаи таъна задан захм дигараст

بر زخم خورده طعنه زدن زخم دیگرست

Ҳарҷо ки бигузарам ҳамаи захм забон хӯрам

هرجا که بگذرم همه زخم زبان خورم

Кўмри ҳаме ? ки рӯй замини ҷумлаи нштрст

کو مرهمی که روی زمین جمله نشترست

Аҳлӣ , ?герати зи нахли рутаби даст кӯтаҳ аст

اهلی، گرت ز نخل رطب دست کوته است

Ҳиммати баланди дор ки рӯзӣ муқаддараст

همت بلند دار که روزی مقدرست