Сари риштаи ғами дил чун шамъи ҷонгдозст

سر رشته غم دل چون شمع جانگدازست

Кӯтаҳ кунам ҳикоят кин қисса бас дарозаст

کوته کنم حکایت کاین قصه بس درازست

ӯ ҳамчуи сарви саркаши ман хоки раҳ чу соя

او همچو سرو سرکش من خاک ره چو سایه

Он расми нозу шухии вена шева ниёзаст

آن رسم ناز و شوخی وین شیوه نیازست

Он сарви ноз , корӣ накушояд аз ниёзам

آن سرو ناز، کاری نگشاید از نیازم

То ман ниёз дорам ӯ дар мақом нозаст

تا من نیاز دارم او در مقام نازست

Дар кӯй бут прессатон хомӯш бош зоҳид

در کوی بت پرستان خاموش باش زاهد

Конҷо май ҳақиқат дар соғар муҷозаст

کانجا می حقیقت در ساغر مجازست

Морои бҳсни сӯрат маҷнӯн насохт он ма

مارا بحسن صورت مجنون نساخت آن مه

Маҳмӯдро муҳаббат бо сират Аёзаст

محمود را محبت با سیرت ایازست

Гардуни ?герати намояд аз ҳуққаи муҳраи меҳр

گردون گرت نماید از حقه مهره مهر

Бозӣ махӯр ки гардун то ҳаст ҳуққаи бозост

بازی مخور که گردون تا هست حقه بازاست

Гар ганҷи васли хоҳии лаби ташнаи дори аҳлӣ

گر گنج وصل خواهی لب تشنه دار اهلی

Яъне калиди ин дар дардаст аҳл розаст

یعنی کلید این در دردست اهل رازست