Дили ҷигари сӯхта аз ҷони сияҳи бахт ман аст

دل جگر سوخته از جان سیه بخت من است

Ҷони ҳам оғиштаи бхўн аз дили ҷони сахт ман аст

جان هم آغشته بخون از دل جان سخت من است

Сӯрати ҳол чаҳ пӯшам ки аёнаст маро

صورت حال چه پوشم که عیانست مرا

Ҳарчӣ дар оинаи хотири як лухт ман аст

هرچه در آینه خاطر یک لخت من است

Шамъ рӯй ту ки дар хирмани гул оташ зад

شمع روی تو که در خرمن گل آتش زد

Барқ ӯро чаҳ ғам аз сӯхтани рахт ман аст

برق او را چه غم از سوختن رخت من است

Хусрави вақти худу бандаи даргоҳи туам

خسرو وقت خود و بنده درگاه توام

Хишт дар тоҷи сару хок дарат тахт ман аст

خشت در تاج سر و خاک درت تخت من است

Ҳамаи ҷои субҳ висоласт зи хуршеди Рахш

همه جا صبح وصال است ز خورشید رخش

Аҳлии ин шоми ғам аз тирагии бахт ман аст

اهلی این شام غم از تیرگی بخت من است