Серумаи раҳи дрдидаҳ зон дорад ки хок пой ӯст

سرمه ره دردیده زان دارد که خاک پای اوست

Ҳаркиро бошад адаби дрчшми мардум ҷой ӯст

هرکه را باشد ادب درچشم مردم جای اوست

Шохи гулро бо чунон ҳасанӣ ки аз гул ҳосил аст

شاخ گل را با چنان حسنی که از گل حاصل است

Доғи ҳасрат бар дилаш аз қомат раъноӣ ӯст

داغ حسرت بر دلش از قامت رعنای اوست

Зон гунаҳкорӣ ки бо қадаши бдъўии срўхост

زان گنهکاری که با قدش بدعوی سروخاست

Соя бар хоки хиҷолати доим аз болой ӯст

سایه بر خاک خجالت دایم از بالای اوست

Он биҳишти ҳасан каз хӯбӣ қиёмат мекунад

آن بهشت حسن کز خوبی قیامت میکند

Чун тавон гуфтан ки дар олам касе ҳамтоӣ ӯст

چون توان گفتن که در عالم کسی همتای اوست

Чашми маст ӯ бшўхӣ гарчи хӯнам ме хӯрд

چشم مست او بشوخی گرچه خونم می خورد

Дар дарунами дили кабоб аз оташ савдоӣ ӯст

در درونم دل کباب از آتش سودای اوست

Беҷамол ӯ чаҳ кор ояд гулистони ҷаҳон

بی جمال او چه کار آید گلستان جهان

Кин чамани чашму чароғаши наргис Шаҳлоӣ ӯст

کاین چمن چشم و چراغش نرگس شهلای اوست

Онкӣ ҳамчун нахли гули сртоқдми хӯбӣ буд

آنکه همچون نخل گل سرتاقدم خوبی بود

Гар кашад аҳлии бағами онҳами з хӯбӣҳои ӯст

گر کشد اهلی بغم آنهم ز خوبیهای اوست