Бе доғи ишқи икрги ман чун чароғ нест

بی داغ عشق یکرگ من چون چراغ نیست

Доғӣ ниҳодаам ки дигар ҷой доғ нест

داغی نهاده ام که دگر جای داغ نیست

Ошуфтаи дили зи зулфи туам бо бунафшаи гӯй

آشفته دل ز زلف توام با بنفشه گوی

То ноз кам кунад ки марои он димоғ нест

تا ناز کم کند که مرا آن دماغ نیست

Имрӯз бо вуҷӯди ту Юсуф буд адам

امروز با وجود تو یوسف بود عدم

Дар пеши офтоби маҷол чароғ нест

در پیش آفتاب مجال چراغ نیست

эй бихбри зи гиряи талхам бмн маханд

ای بیخبر ز گریه تلخم بمن مخند

Кин чошнии заҳри туро дар аёғ нест

کاین چاشنی زهر ترا در ایاغ نیست

Ман ҳам мурӣди тоъатам эй пери раҳ вале

من هم مرید طاعتم ای پیر ره ولی

Иксоът аз суҷуди бтонм фироқ нест

یکساعت از سجود بتانم فراغ نیست

Маҷнӯни бкўаҳу дашту ҳарифони ббоғу гашт

مجنون بکوه و دشت و حریفان بباغ و گشت

Саҳрои гирифтаро сари савдоӣ боғ нест

صحرا گرفته را سر سودای باغ نیست

Аҳлӣ бамурдӣ ва нашудӣ сайди бози васл

اهلی بمردی و نشدی صید باز وصل

Мурғӣ ки ин шикор кунад ғайр зоғ нест

مرغی که این شکار کند غیر زاغ نیست