Гардун ки кини аҳли назар дар ниҳод ӯст

گردون که کین اهل نظر در نهاد اوست

Асбоби ноМуродии мо бар мурод ӯст

اسباب نامرادی ما بر مراد اوست

Соғар бғир дод марои заҳр ғам диҳад

ساغر بغیر داد مرا زهر غم دهد

Пеш ки дод ёр барам дор дод азуаст

پیش که داد یار برم دار داد ازوست

Май хӯрданами биёади лабаш буд венаи замон

می خوردنم بیاد لبش بود وین زمان

Хӯни дилӣ ки мехӯрам онҳам биёад ӯст

خون دلی که میخورم آنهم بیاد اوست

Имрӯз дар дилами гиреҳӣ аз ғамаст сахт

امروز در دلم گرهی از غم است سخت

Кӯи нов кӣ ки чашми дилам бар кушод ӯст

کو ناو کی که چشم دلم بر گشاد اوست

Аҳлии матоъ ӯ суханаст ва дарин замон

اهلی متاع او سخن است و درین زمان

Чизе ки норавост матоъ касод ӯст

چیزی که نارواست متاع کساد اوست