Гар кашад хасми бзўр аз кафи ман домани дӯст

گر کشد خصم بزور از کف من دامن دوست

Чехияанд бо кашиши дил ки мёнмн ва ӯст

چکند با کشش دل که میانمن و اوست

Ғояти меҳру вафои дорӣ ман ме бинад

غایت مهر و وفا داری من می بیند

Ноз ӯ бо ман аз онаст на аз тундӣ хуаст

ناز او با من از آن است نه از تندی خوست

Бо ки гӯям ғами бдхўиии он мояи лутф

با که گویم غم بدخویی آن مایه لطف

Ки ббхти ман шӯридаи чунин арбада ҷӯаст

که ببخت من شوریده چنین عربده جوست

Аикаҳи сар то қидмати ҷумлаи накӯ май байнам

ایکه سر تا قدمت جمله نکو می بینم

Инки бомо басари ҷавру ҷафое на накӯаст

اینکه باما بسر جور و جفایی نه نکوست

Савт булбул набӯд ғайри дуои гӯйии гул

صوت بلبل نبود غیر دعا گویی گل

Гӯш кун нолаи аҳлӣ ва магӯ биҳдаҳ гӯаст

گوش کن ناله اهلی و مگو بیهده گوست