Исои дами мо ҳамдам агар нест ғамӣ нест

عیسی دم ما همدم اگر نیست غمی نیست

Моро ғами он кишт ки бо моаш дамӣ нест

ما را غم آن کشت که با ماش دمی نیست

эй абри карам марҳаматӣ кун ки дарин роҳ

ای ابر کرم مرحمتی کن که درین راه

Ҷузи ашки ман ташнаи ҷигар ҳеҷ наме нест

جز اشک من تشنه جگر هیچ نمی نیست

Гар васл ту ҷӯям бгдоиӣ макунам айб

گر وصل تو جویم بگدایی مکنم عیب

Дарвешам ва дар малики ту соҳиб Карамӣ нест

درویشم و در ملک تو صاحب کرمی نیست

Бо дарди ту сад шукр буд соҳиби дардаш

با درد تو صد شکر بود صاحب دردش

Бедард кунад шукр ки ӯро алмӣ нест

بی درد کند شکر که او را المی نیست

Бархезу дили шаҳнау қозии бабр аз роҳ

برخیز و دل شحنه و قاضی ببر از راه

Вонгоаҳ бикаш ҳаркии ту хоҳӣ ки ғамӣ нест

وانگاه بکش هرکه تو خواهی که غمی نیست

Аҳлӣ , раҳи мақсӯд ки дар чашм ту давраст

اهلی، ره مقصود که در چشم تو دورست

По бар сари ҷон на ки бғир аз қадамӣ нест

پا بر سر جان نه که بغیر از قدمی نیست