Ҳазор соли сафар аз вуҷӯд то адам аст

هزار سال سفر از وجود تا عدم است

Вале чу бар сари ҷон по наҳем як қадам аст

ولی چو بر سر جان پا نهیم یک قدم است

Касе ки аз даҳанати оби зиндагии раҳи барад

کسی که از دهنت آب زندگی ره برد

Ҳазор бори бимиради зи мурданаш чаҳ ғам аст

هزار بار بمیرد ز مردنش چه غم است

Чу сабзагар ҳҳаҳ рӯй замин забон гардад

چو سبزه گر ههه روی زمین زبان گردد

Ки шарҳи дарди дил мо диҳад ҳануз кам аст

که شرح درد دل ما دهد هنوز کم است

Бшкри неъмати васлати забони ҷон бояд

بشکر نعمت وصلت زبان جان باید

Забони мо на сазовори шукри ин нъм аст

زبان ما نه سزاوار شکر این نعم است

Кунун ки дарди марои ҷузи ҳалок дармон нест

کنون که درد مرا جز هلاک درمان نیست

Гарми кашӣ на ситам балки ғоят карам аст

گرم کشی نه ستم بلکه غایت کرم است

Ту шоҳи ҳасанӣу аҳлии хароби куштани худ

تو شاه حسنی و اهلی خراب کشتن خود

Ба теғи ҷавр агар ӯро нмикшӣ ситам аст

به تیغ جور اگر او را نمیکشی ستم است