Он каъбаи ҷони сӯй худ мехонд аз ёрии маро

آن کعبه‌ی جان سوی خود می‌خواند از یاری مرا

эй гиря дар хӯни ҷигар олӯда нагузорӣ маро

ای گریه در خون جگر آلوده نگذاری مرا

Будам ман эй хуршеди рух дар хоки хории зарра вааш

بودم من ای خورشید‌رخ در خاک خواری ذره وش

Бардоштӣ аз хоки раҳ бо ин ҳамаи хории маро

برداشتی از خاک ره با این همه خواری مرا

Ман чун саги кӯии туам хоҳӣ бихон хоҳӣ барон

من چون سگ کوی توام خواهی بخوان خواهی بران

Каз хашм агар ронии гуҳӣ аз лутфи бозории маро

کز خشم اگر رانی گهی از لطف بازآری مرا

Соқӣ чу наргис беш ту чун сар бар орми ман зи шарм

ساقی چو نرگس پیش تو چون سر بر آرم من ز شرم

Каз соғари лутфу гарми шармандаи мидории маро

کز ساغر لطف و کرم شرمنده می‌داری مرا

Чун шишагар хӯнами хурии шодами карин хӯни рехтан

چون شیشه گر خونم خوری شادم کزین خون ریختن

Буии муҳаббат май дамад бо онкии хунхории маро

بوی محبت می‌دمد با آنکه خون‌خواری مرا

Маҳвами ман эй хуршеди рухи аҳлии сифат дар меҳри ту

محوم من ای خورشید‌رخ اهلی‌صفت در مهر تو

Зон дар ҳисоби ошиқони як зарра нишморӣ маро

زان در حساب عاشقان یک ذره نشماری مرا