Бскаҳи хаташи сӯхти азғми сддли навмед ро

بس که خطش سوخت از غم صددل نومید را

Дӯди дилҳо тира кард ойӣнаи хуршед ро

دود دلها تیره کرد آیینه خورشید را

Олами фонӣ нир зад пеши он соқии ҷӯӣ

عالم فانی نیرزد پیش آن ساقی جویی

Балки бе ӯ кас нахоҳад ҷинати ҷовид ро

بلکه بی او کس نخواهد جنت جاوید را

Гар сафолини соғараши пар дард бошад ринди маст

گر سفالین ساغرش پر درد باشد رند مست

Дар назар ҳаргиз наёрад соғари ҷамшед ро

در نظر هرگز نیارد ساغر جمشید را

Ман бнохни синаро ҳзи гуҳи харошами ҳамчуи чанг

من به ناخن سینه را هر گه خراشم همچو چنگ

Дар самоъу мастии орм бар фалаки ноҳид ро

در سماع و مستی آرم بر فلک ناهید را

Гавҳари умеди дил осон намеояд бадаст

گوهر امید دل آسان نمی‌آید به دست

Чораи сабру таҳаммули аҳлии навмед ро

چاره صبر و تحمل اهلی نومید را