Он сарви ноз каз чамани ҷон дамида аст

آن سرو ناز کز چمن جان دمیده است

Шохи гулӣ басӯрат ӯ кас надида аст

شاخ گلی بصورت او کس ندیده است

Он нўғзол бо ман маҷнӯни анис буд

آن نوغزال با من مجنون انیس بود

Акнӯн чаҳ дидааст ки аз ман рамида аст

اکنون چه دیده است که از من رمیده است

Бо кас нагуфтаам ғами ишқаши магари сабо

با کس نگفته ام غم عشقش مگر صبا

Буии муҳаббат аз нафаси ман ?шуанда аст

بوی محبت از نفس من شنده است

Талхаст дар мазоқи дилаши оби зиндагӣ

تلخ است در مذاق دلش آب زندگی

Лаби ташна ӣӣ ки заҳр ҷудоӣ чашида аст

لب تشنه یی که زهر جدایی چشیده است

Осӯдаи дили фиреби камон абрӯён хӯрд

آسوده دل فریب کمان ابرویان خورد

Мо захм хӯрдаему дили мо рамида аст

ما زخم خورده ایم و دل ما رمیده است

Тӯфони фитна фалак обӣаст зери коҳ

طوفان فتنه فلک آبیست زیر کاه

Эмин машав ки баҳр фалак орамида аст

ایمن مشو که بحر فلک آرمیده است

Аҳлии з доманаш накушуд хори фитнаи даст

اهلی ز دامنش نکشد خار فتنه دست

Ҳарчанд доман аз ҳама олам кашида аст

هرچند دامن از همه عالم کشیده است