Завқӣаст ки дар тираи шабӣ чун шаби мӯят

ذوقی است که در تیره شبی چون شب مویت

Ногоҳ дурахшад зи канории маи рӯят

ناگاه درخشد ز کناری مه رویت

Наққош бондозаҳ кашад нақши туро чун

نقاش باندازه کشد نقش تو را چون

Кондозаҳ надорад сифат рӯй наКувайт

کاندازه ندارد صفت روی نکویت

Дар ҳалқаи ушшоқи ту он каъбаи ҷонӣ

در حلقه عشاق تو آن کعبه جانی

Кори боби вафо саҷда кунанд аз ҳамаи сӯят

کار باب وفا سجده کنند از همه سویت

Оё ту худ эй оҳӯии мишкӣни бкҷоиӣ

آیا تو خود ای آهوی مشکین بکجایی

Каз ҳар тарафӣ гумшудагонанд ббўит

کز هر طرفی گمشدگانند ببویت

Зинҳор ба беҳуда носеҳ накунӣ гӯш

زنهار به بیهوده ناصح نکنی گوش

Каз суҳбати мо манъ кунад биҳдаҳи гӯят

کز صحبت ما منع کند بیهده گویت

Аҳлӣ бидиҳ аз дасти сабуӣ майу хўшбош

اهلی بده از دست سبوی می و خوشباش

Зон пеш ки бар санг занад чархи сабуят

زان پیش که بر سنگ زند چرخ سبویت