эй боғбон чаҳ ҳосил аз сарви нози боғат

ای باغبان چه حاصل از سرو ناز باغت

Шамъии талаб ки аз вай равшан шавад чароғат

شمعی طلب که از وی روشن شود چراغت

эй гул ки сӯхти ишқати сртои қадам чу шамъам

ای گل که سوخت عشقت سرتا قدم چو شمعم

Ҷузи чашми худ мадидам ҷое барои доғат

جز چشم خود مدیدم جایی برای داغت

Дар миҷмари муҳаббат чун авди сӯхтам лек

در مجمر محبت چون عود سوختم لیک

Буии муҳаббат ман нагирифт дар димоғат

بوی محبت من نگرفت در دماغت

Маҷнӯни сифати макаши сар зон нўғзоли аидл

مجنون صفت مکش سر زان نوغزال ایدل

Гар мекашад бзҳмт вар медиҳад ба зоғат

گر می کشد بزحمت ور میدهد به زاغت

Аҳлии фароғати дил дар бихўдӣ талаб кун

اهلی فراغت دل در بیخودی طلب کن

Кони дам ки бохуд оеи мушкил буд фароғат

کان دم که باخود آیی مشکل بود فراغت