Турои сад хӯбӣ ва бар ҳар яке сад дидаи ҳайронат
تو را صد خوبی و بر هر یکی صد دیده حیرانت
Марои як ҷон ва мехоҳам шавам сад бори қурбонат
مرا یک جان و میخواهم شوم صد بار قربانت
Қиёмат дар сабоҳ ҳашар бошад ваа чаҳ ҳоласт ин
قیامت در صباح حشر باشد وه چه حال است این
Ки дар ҳар субҳ бархезад қиёмат аз гиребонат
که در هر صبح برخیزد قیامت از گریبانت
Ба хўнхўоҳии Аннанатро ки гирад офтоби ман
به خونخواهی عنانت را که گیرد آفتاب من
Аҷабгар рӯзи маҳшар ҳам расад дастӣ ба домонат
عجب گر روز محشر هم رسد دستی به دامانت
Ки бошам ман ки дар сар бошудам савдои васли ту
که باشم من که در سر باشدم سودای وصل تو
Саг кӯем сиррӣ дорам фидои пои дарбонат
سگ کویم سری دارم فدای پای دربانت
Буд ширинтар аз ҷони талхии маргами дами мурдан
بود شیرینتر از جان تلخی مرگم دم مردن
Агар пеш назар бошад марои лабҳои хандонат
اگر پیش نظر باشد مرا لبهای خندانت
Серуми бодои фидои хоки пои шаҳсавори худ
سرم بادا فدای خاک پای شهسوار خود
Марои ҷонӣ буд он ҳам фидои дрдмндонт
مرا جانی بود آن هم فدای دردمندانت
Ба чашмат эй камони абрӯи нигаҳ гар мекунад оҳӯ
به چشمت ای کمانابرو نگه گر میکند آهو
Ба ҳар мӯ мехӯрд хории зи новакҳои мижгонат
به هر مو میخورد خاری ز ناوکهای مژگانت
Дили аҳлӣ ба нури ишқ ободон кун эй гардун
دل اهلی به نور عشق آبادان کن ای گردون
Ки хоки раҳи шуморади ганҷҳои малики вайронат
که خاک ره شمارد گنجهای ملک ویرانت