Гар кунад абри карами майли тани хокии мо

گر کند ابر کرم میل تن خاکی ما

Чаҳ тафовут кунад олӯдагӣу покии мо

چه تفاوت کند آلودگی و پاکی ما

Мо бадӣдори тўои соқӣ ҷон дилшодем

ما به دیدار تو ای ساقی جان دل‌شادیم

На ки аз ҳастӣ ҷонаст Фрҳнокии мо

نه که از هستی جانست فرحناکی ما

Бо вуҷӯди ту ?бурмаи ҳамаи олам адам аст

با وجود تو بر ما همه عالم عدم است

Бо вуҷӯди адами фаҳм ва кам идрокии мо

با وجود عدم فهم و کم‌ ادراکی ما

Дӯстони чоки гиребон ҳарифон дузанд

دوستان چاک گریبان حریفان دوزند

Ҳеҷ раҳмӣ накунад кас ба ҷигари чокии мо

هیچ رحمی نکند کس به جگر چاکی ما

Ошиқ мурдан хешем чу парвонаи маст

عاشق مردن خویشیم چو پروانه مست

Ақл девона шуд аз мастӣ ва бе бокӣ мо

عقل دیوانه شد از مستی و بی‌باکی ما

ӯ ки сайди дил мо кард чунон ронад саманд

او که صید دل ما کرد چنان راند سمند

Ки бигардаш нарасад чустӣу чолокии мо

که به گردش نرسد چستی و چالاکی ما

Оқибат дар талаби гавҳари васлаши аҳлӣ

عاقبت در طلب گوهر وصلش اهلی

Ғарқаи баҳри фанои гашти тани хокии мо

غرقه بحر فنا گشت تن خاکی ما