Дар хаёли васли ҷафои пеша ман аст

در خیال وصل جفا پیشه من است

Фикри маҳоли байн ки дар андеша ман аст

فکر محال بین که در اندیشه من است

эй онкии санги ҷаври бмстони худ занӣ

ای آنکه سنگ جور بمستان خود زنی

Қасдат шикастани дил чун шиша ман аст

قصدت شکستن دل چون شیشه من است

Душмани бсўзни мижаи хор аз дилаши кашӣ

دشمن بسوزن مژه خار از دلش کشی

Ин хори хор дар раг ва дар реша ман аст

این خار خار در رگ و در ریشه من است

Ман он сагам ки шери фалаки рашки ман барад

من آن سگم که شیر فلک رشک من برد

Аз он шараф ки кӯии ту сари беша ман аст

از آن شرف که کوی تو سر بیشه من است

Тарсам ки қиссаи лаби ширин чу кӯҳкан

ترسم که قصه لب شیرین چو کوهکن

Бех маро кунад ки забони теша ман аст

بیخ مرا کند که زبان تیشه من است

Аҳлии марои зъшқи ҷавонон гзир нест

اهلی مرا زعشق جوانان گزیر نیست

Ман пери бути пурситам ва ин пеша ман аст

من پیر بت پرستم و این پیشه من است