Сарви ман барқ сифат омад ва чун бод бирафт

سرو من برق صفت آمد و چون باد برفت

Сӯхти сад хирмани ҷону зи ҳама озод бирафт

سوخت صد خرمن جان و ز همه آزاد برفت

ӯ ки ҳангом сафар гуфт Фромш накунам

او که هنگام سفر گفت فرامش نکنم

Худ чунон рафт ки номи маниш аз ёд бирафт

خود چنان رفت که نام منش از یاد برفت

Рафт аз дидаи чароғу дили ман тира бимонад

رفت از دیده چراغ و دل من تیره بماند

Бар ман сӯхта дидӣ ки чаҳ бедод бирафт

بر من سوخته دیدی که چه بیداد برفت

Дид аидўст ки аз снгдлиҳои фалак

دید ایدوست که از سنگدلیهای فلک

Ҷони ширини бачаи шакл аз бар Фарҳод бирафт

جان شیرین بچه شکل از بر فرهاد برفت

Гул бирафт аз чаману ғулғул ушшоқ бимонад

گل برفت از چمن و غلغل عشاق بماند

Булбули ғмздаҳро қӯт фарёд бирафт

بلبل غمزده را قوت فریاد برفت

Ончӣ чун ғунчаи дили танг ман андӯхт бсбр

آنچه چون غنچه دل تنگ من اندوخت بصبر

Оҳ каз фурқати он гули ҳама бар бод бирафт

آه کز فرقت آن گل همه بر باد برفت

Аҳлии длшдаҳ дар фурқати он сарв бсухт

اهلی دلشده در فرقت آن سرو بسوخت

Чун гё каз сар ӯ соя шамшод бирафт

چون گیا کز سر او سایه شمشاد برفت