Шодам агарчӣ хотирам андӯҳгин азуаст

شادم اگرچه خاطرم اندوهگین ازوست

Кам шодии иисти ин ки дили ман ҳазин азуаст

کم شادی ییست این که دل من حزین ازوست

Бар мо назари бгўшаҳи чашмии нмикнд

بر ما نظر بگوشه چشمی نمیکند

Моро агарчӣ чашми вафо беш азин азуаст

ما را اگرچه چشم وفا بیش ازین ازوست

ӯ қасди куштан аз пай нокомӣ ам кунад

او قصد کشتن از پی ناکامی ام کند

Ғофили азин ки коми дили ман ҳамин азуаст

غافل ازین که کام دل من همین ازوست

Дар ҳасан кӣ ба хирмани гул нисбаташ равост

در حسن کی به خرمن گل نسبتش رواست

Хуршеди ман ки хирмани хӯша чин азуаст

خورشید من که خرمن خوشه چین ازوست

Он покдомани оинааш бе ғубори бод

آن پاکدامن آینه اش بی غبار باد

Кин покдидаҳро назари пок байн азуаст

کاین پاکدیده را نظر پاک بین ازوست

Аҳлӣ бҳўш бош ки дар ҷом гардиш аст

اهلی بهوش باش که در جام گردش است

Заҳри ҳалоку дили тамаъаш ангабин азуаст

زهر هلاک و دل طمعش انگبین ازوست