Он офтоби ҳасани саҳари майл бода кард

آن آفتاب حسن سحر میل باده کرد

Субҳи саодатам дар давлат кушода кард

صبح سعادتم در دولت گشاده کرد

Гуфтам саги туами назар аз ман бахшам тофт

گفتم سگ توام نظر از من بخشم تافت

Хашмӣ ки садҳазори муҳаббат зиёда кард

خشمی که صدهزار محبت زیاده کرد

Гуфт одамии Неи саги ман чун шӯии байн

گفت آدمی نیی سگ من چون شوی بین

Ин мардумӣ ки он санам ҳўрзодаҳ кард

این مردمی که آن صنم حورزاده کرد

Дар гулшани умед аз он ғунча лаб дамид

در گلشن امید از آن غنچه لب دمید

Бӯе ки ховари гули ҳамаро маст бода кард

بویی که خاور گل همه را مست باده کرد

Гуфтам ки соғарӣ ба кафам на биноз гуфт

گفتم که ساغری به کفم نه بناز گفت

Беҳуда кӣ тавон талаби но ниҳода кард

بیهوده کی توان طلب نا نهاده کرد

Сайлоб шавқ омаду нақши хаёли фаҳм

سیلاب شوق آمد و نقش خیال فهم

Шаст аз дили ончунон ки марои лавҳ сода кард

شست از دل آنچنان که مرا لوح ساده کرد

Аҳлӣ ки ҳимматаши бФлки сар наме ниҳод

اهلی که همتش بفلک سر نمی نهاد

Силии ишқи оқибаташи сар фитода кард

سیلی عشق عاقبتش سر فتاده کرد