Дар арақ шуд чу Рахши зи оташ метобӣ хӯрд

در عرق شد چو رخش ز آتش می تابی خورد

Ваа ки зон рӯй ърқноки дилам обӣ хӯрд

وه که زان روی عرقناک دلم آبی خورد

Дар хаёли хами он тоқи ду абрӯи дили ман

در خیال خم آن طاق دو ابرو دل من

эй басо май ки баҳри гӯша миҳробӣ хӯрд

ای بسا می که بهر گوشه محرابی خورد

Чун бапушам зи каси ин қисса ки бо ҳамчуи манӣ

چون بپوشم ز کس این قصه که با همچو منی

Офтобӣ чу ту май дар шаб маҳтобӣ хӯрд

آفتابی چو تو می در شب مهتابی خورد

Фикр рӯзӣ Чехияанд кас ки дилами оби ҳаёт

فکر روزی چکند کس که دلم آب حیات

Аз Хизри ҷустӣ ва аз ханҷар қассобӣ хӯрд

از خضر جستی و از خنجر قصابی خورد

Кӣ дили аҳлии мискин бсломт бошад

کی دل اهلی مسکین بسلامت باشد

Зинҳмаҳи санги маломат ки баҳр бобӣ хӯрд

زینهمه سنگ ملامت که بهر بابی خورد