Ту офтобӣу шавқи ту нотавонам кард

تو آفتابی و شوق تو ناتوانم کرد

Нмирсди бтўи дастам чаҳ митўонм кард

نمیرسد بتو دستم چه میتوانم کرد

Чаҳ ҳимматаст зи ҷонбхшии фалак бар ман

چه همت است ز جانبخشی فلک بر من

Ки чун ту офат ( ҷонро ) балоӣ ҷонам кард

که چون تو آفت (جانرا) بلای جانم کرد

зи наргиси ту чгўим ки то сухан кардам

ز نرگس تو چگویم که تا سخن کردم

Бъшўаҳ кард нигоҳӣ ки аз забонам кард

بعشوه کرد نگاهی که از زبانم کرد

зи шавқи каъбаи мақсӯд ӣнқадар рафтам

ز شوق کعبه مقصود اینقدر رفتم

Ки хори боди баҳорӣ дар устихонам кард

که خار باد بهاری در استخوانم کرد

Агарчӣ рехти фалаки хӯнам аз сухани аҳлӣ

اگرچه ریخت فلک خونم از سخن اهلی

Хушам ки бар дар ӯ хок остонам кард

خوشم که بر در او خاک آستانم کرد