Хорӣ ки роҳ дар дил аз он ҷавр пеша кард

خاری که راه در دل از آن جور پیشه کرد

Аз бскаҳ монад дар дилами он хор реша кард

از بسکه ماند در دلم آن خار ریشه کرد

Сангин дилӣаст сӯрати ширин ки кӯҳкан

سنگین دلی است صورت شیرین که کوهکن

Бӯсии тароши азуи натавонад ба теша кард

بوسی تراش ازو نتواند به تیشه کرد

Мардуми парӣ ба шиша ,гар аз соҳирӣ кунанд

مردم پری به شیشه، گر از ساحری کنند

Чашми хуши ту мардуми соҳир бшишаҳ кард

چشم خوش تو مردم ساحر بشیشه کرد

Ҳаркас ки масти оҳӯии чашм ту гашта аст

هرکس که مست آهوی چشم تو گشته است

Машну ки панҷа бо саг ӯ шер беша кард

مشنو که پنجه با سگ او شیر بیشه کرد

Вирди фиришта буд чу аҳлии тариқи ман

ورد فرشته بود چو اهلی طریق من

Таълими ғамзаи ту марои саҳар пеша кард

تعلیم غمزه تو مرا سحر پیشه کرد