Аршу миъроҷ на дар хӯрд ман зор буд

عرش و معراج نه در خورد من زار بود

Арши ман курсӣу миъроҷи сардор буд

عرش من کرسی و معراج سردار بود

Синагар захми ту дузади сипар таъна шавад

سینه گر زخم تو دوزد سپر طعنه شود

Ришта кин кор кунад риштаи зуннор буд

رشته کاین کار کند رشته زنار بود

Зини чаман ҳарчӣ на чун лолаи дарави доғи длист

زین چمن هرچه نه چون لاله درو داغ دلیست

Гар ҳамаи шохи гули тоза буд хор буд

گر همه شاخ گل تازه بود خار بود

Он замон бар ту вазади буии гули боғи биҳишт

آن زمان بر تو وزد بوی گل باغ بهشت

Ки гули боғи ҷаҳон дар ?назарети хор буд

که گل باغ جهان در نظرت خوار بود

Мастӣу ҷома даридан сифат инсонаст

مستی و جامه دریدن صفت انسانست

Ҳарки инҳо накунад сӯрати девор буд

هرکه اینها نکند صورت دیوار بود

Ҷон бхўорӣ кашад аз синаи аҳлии ғами ишқ

جان بخواری کشد از سینه اهلی غم عشق

Ҳамчуи он ришта ки дар хоки гирифтор буд

همچو آن رشته که در خاک گرفتار بود