То калаки қазои нақди вуҷӯд аз адам оварад

تا کلک قضا نقد وجود از عدم آورد

Нақшӣ чу хати сабзи ту кам дар қалам оварад

نقشی چو خط سبز تو کم در قلم آورد

эй тозаи писари Юсуфи мисрии бҳқиқт

ای تازه پسر یوسف مصری به حقیقت

ё модари гетии ду бародар баҳам оварад

یا مادر گیتی دو برادر به هم آورد

Ҷонии бшҳидони раҳи каъба дил дод

جانی به شهیدان ره کعبهٔ دل داد

Бӯе ки насими саҳар аз он ҳарам оварад

بویی که نسیم سحر از آن حرم آورد

Сабр аз дили ғмдидаҳ чу кам гашт чаҳ ҷӯям

صبر از دل غمدیده چو کم گشت چه جویم

Кони гумшуда то дар дили ман кишт ғам оварад

کان گمشده تا در دل من کشت غم آورد

Мӯ бар тани ман аз рақами ишқ ту зад теғ

مو بر تن من از رقم عشق تو زد تیغ

Теғи ҳамаи олами басарами ин рақам оварад

تیغ همه عالم به سرم این رقم آورد

Бар санг мазорам банависед чу Фарҳод

بر سنگ مزارم بنویسید چو فرهاد

Кин буд ки тоби ӣнҳамаи санг ситам оварад

کاین بود که تاب این همه سنگ ستم آورد

Маҷнӯни ҷигари хаста буд дар сафи ушшоқ

مجنون جگر خسته بود در صف عشاق

Аҳлӣ ки навоҳои араб дар аҷам оварад

اهلی که نواهای عرب در عجم آورد