Гар баъди умрии икнФси морои назари сӯяш буд

گر بعد عمری یکنفس ما را نظر سویش بود

Киро маҷоли як назар аз тундии хеш буд

کی را مجال یک نظر از تندی خویش بود

Мижгони пурхӯни ошиқаши гулро чаҳ бинад каз ҷигар

مژگان پرخون عاشقش گل را چه بیند کز جگر

Чун арғавони пари гола ӣӣ бар ҳар сари мӯяш буд

چون ارغوان پَرگاله‌ای بر هر سر مویش بود

Он гулшани хӯбӣ ки дар нагушӯд бар боди сабо

آن گلشن خوبی که در نگشود بر باد صبا

Гуё нмихўоҳд ки каси осӯда аз бӯяш буд

گویا نمی‌خواهد که کس آسوده از بویش بود

Лофи муҳаббат чун занам чун нанг ноед аз маниш

لاف محبت چون زنم چون ننگ ناید از منش

Онкас ки гар хонд сагами нанг аз саги кӯяш буд

آنکس که گر خواند سگم ننگ از سگ کویش بود

Ёрб ба байнами соъатии кони офтоби некӯён

یارب ببینم ساعتی کان آفتاب نیکویان

Аз авҷ ноз ояд фурӯи майлии бад-ӣни сӯяш буд

از اوجِ ناز آید فرو میلی بدین سویش بود

Ман пери ошиқ пешаам ҷаври ҷавонони хуши кашам

من پیر عاشق پیشه‌ام جور جوانان خوش کشم

Коникс ки некӯ рӯй шуд кӣ некии хеш буд

کانکس که نیکو روی شد کی نیکی خویَش بود

Даврӣ набошад гар кунад ҷон дар сару кори назар

دوری نباشد گر کند جان در سر و کار نظر

Аҳлӣ ки хасми ҷон ӯ чашми блоҷўиш буд

اهلی که خصم جان او چشم بلاجویش بود