Чун ранҷа шавад хуии ту аз ҳамсарии мо

چون رنجه شود خوی تو از همسری ما

Маҳрӯмии мо ба буд аз муҳаррамии мо

محرومی ما به بود از محرمی ما

Мо кам чу ҳилолем ва ту чун моҳи тамомӣ

ما کم چو هلالیم و تو چون ماه تمامی

Бошад ки камоли ту ба бинад камии мо

باشد که کمال تو ببیند کمی ما

Тарсам ки ту эй оҳӯӣ ваҳшӣ бигурезӣ

ترسم که تو ای آهوی وحشی بگریزی

Аз нокасе мардуму номардумии мо

از ناکسی مردم و نامردمی ما

Пажмурдагӣат ҳеҷ мабод эй чамани ҳасан

پژمردگیت هیچ مباد ای چمن حسن

Каз сабзаи хати ту буд хуррамии мо

کز سبزه خط تو بود خرمی ما

Аҳлӣ чаҳ кунӣ шиква ки ақли ҳамаи сӯзад

اهلی چه کنی شکوه که عقل همه سوزد

Дар ҳасрати девонагӣ ва бе ғамии мо

در حسرت دیوانگی و بی‌غمی ما