Сайди он шӯхам ки ҳргаҳи базми ъушрат май наад

صیدِ آن شوخم که هرگه بزم عشرت می‌نهد

Зулф бар рух май кушояди доми суҳбат май наад

زلف بر رخ می‌گشاید دام صحبت می‌نهد

Офтоби ман ки майл кас надорад зарра Эй

آفتاب من که میل کس ندارد ذره‌ای

Гарми Меҳригар намояди доғи ҳасрат май наад

گرم مهری گر نماید داغ حسرت می‌نهد

Бар хасон гул мефишонд аз гулистонаши сабо

بر خسان گل می‌فشاند از گلستانش صبا

Дарраи аҳли муҳаббати хори меҳнат май наад

دره اهل محبت خار محنت می‌نهد

По ба чашмам кӣ наад бо ин ҳамаи хори мижа

پا به چشمم کی نهد با این همه خار مژه

ӯ ки бар барги гултар по ба заҳмат май наад

او که بر برگ گل تر پا به زحمت می‌نهد

Бори ишқ ӯ ки касро барги коҳӣ тоб нест

بار عشق او که کس را برگ کاهی تاب نیست

Май наад бар ҷони ман сад кӯҳу миннат май наад

می‌نهد بر جان من صد کوه و منت می‌نهد

Гар чу шамъи он моҳ рӯем доғ пешонӣ кашад

گر چو شمع آن ماه‌رویم داغِ پیشانی کشد

Доғи ҷавраш бар сари ман тоҷи иззат май наад

داغ جورش بر سر من تاج عزت می‌نهد

Ҳркҷои аҳлии нишони пой ӯ бар хок ёфт

هرکجا اهلی نشان پای او بر خاک یافت

Сар ба ҷои поиш аз рӯй муҳаббат май наад

سر به جای پایش از روی محبت می‌نهد