Чун гул рӯй туро оташ метоб диҳад

چون گل روی تو را آتش می تاب دهد

Оризи пари арақати чашми маро об диҳад

عارض پر عرقت چشم مرا آب دهد

Сӯии масҷиди Марв эй қиблаи ман варна эмом

سوی مسجد مرو ای قبله من ورنه امام

Рӯи басӯи ту кунад пушт ба миҳроб диҳад

رو بسوی تو کند پشت به محراب دهد

Наргиси масти ту эй шўҳ чаҳ машраб дорад

نرگس مست تو ای شوح چه مشرب دارد

Ки ба бегона майу заҳр бо ҳубоб диҳад

که به بیگانه می و زهر با حباب دهد

Гар чунин сайл дамодам равад аз дидаи мо

گر چنین سیل دمادم رود از دیده ما

Оқибати гиряи мо хона бсилоб диҳад

عاقبت گریه ما خانه بسیلاب دهد

Аҳлӣ эмин нашавад аз тугараш ҷоми диҳӣ

اهلی ایمن نشود از تو گرش جام دهی

Кин шароби он дам обӣаст ки қассоб диҳад

کاین شراب آن دم آبی است که قصاب دهد