ӯ ки аз дидаи хуноба чаконам наравад

او که از دیده خونابه چکانم نرود

Наравад як назар аз дида ки ҷонам наравад

نرود یک نظر از دیده که جانم نرود

ӣнқадар дар шаби васлаши з худо мехоҳам

اینقدر در شب وصلش ز خدا میخواهم

Ки ба назора ӯ тоб ва тавонам наравад

که به نظاره او تاب و توانم نرود

Митўонм ки бапушам ғамаш аз халқ вале

میتوانم که بپوشم غمش از خلق ولی

Тоқатам нест ки номаш бзбонм наравад

طاقتم نیست که نامش بزبانم نرود

ӯ бар асби ситаму тавсани дили саркаши ҳам

او بر اسب ستم و توسن دل سرکش هم

Чаҳ тавон кард ки аз даст Аннанам наравад

چه توان کرد که از دست عنانم نرود

Дили пурхӯн ки нишони гашти бхоки қадамаш

دل پرخون که نشان گشت بخاک قدمش

Бошад аз сайли фанои ном ва нишонам наравад

باشد از سیل فنا نام و نشانم نرود

ӯ ки ранҷади зи фиғони гӯи лабам аз хотами лаъл

او که رنجد ز فغان گو لبم از خاتم لعل

Меҳр кун то бФлки оҳ ва фиғонам наравад

مهر کن تا بفلک آه و فغانم نرود

Аҳлии он сарви равони мӯнис ҷонаст маро

اهلی آن سرو روان مونس جان است مرا

Чун кунам каз пай ӯ рӯҳ ва равонам наравад

چون کنم کز پی او روح و روانم نرود