Он гул чу шамъ бар ман мадҳуш мезанад

آن گل چو شمع بر من مدهوش میزند

Хӯнами зи шавқи теғ дигар ҷӯш мезанад

خونم ز شوق تیغ دگر جوش میزند

Чун шамъи ҳарки сӯхта шуд дил наад ба неш

چون شمع هرکه سوخته شد دل نهد به نیش

Хомаст ошиқӣ ки дам аз нӯш мезанад

خام است عاشقی که دم از نوش میزند

Ҳам худ магари зи лутфи бФрёд ман расад

هم خود مگر ز لطف بفریاد من رسد

Зини захмҳо ки бар ман хомӯш мезанад

زین زخمها که بر من خاموش میزند

Гуфтӣ Марви зи ҳуши бўслш , чунон кунам

گفتی مرو ز هوش بوصلش، چنان کنم

Коўли бики киришмаи раҳ ҳуш мезанад

کاول بیک کرشمه ره هوش میزند

Дом раҳаст хирқаи сад пораи ҳуши дор

دام ره است خرقه صد پاره هوش دار

Кони хирқаи пӯши роҳи қабо пӯш мезанад

کان خرقه پوش راه قبا پوش میزند

Аҳлӣ магӯ ки ки кишти маро дар гӯш ӯ

اهلی مگو که که کشت مرا در گوش او

Кин нуктаи паҳлуе ба банно гӯш мезанад

کاین نکته پهلویی به بنا گوش میزند