Чашмаи нӯши нўхтони меҳр гёбр оварад

چشمه نوش نوخطان مهر گیابر آورد

Чашмаи чашми ошиқони хори бало бар оварад

چشمه چشم عاشقان خار بلا بر آورد

Чанд наҳем бар замин рӯй ниёзи баҳр ӯ

چند نهیم بر زمین روی نیاز بهر او

Чанд бар осмон касе дасти дуо бар оварад

چند بر آسمان کسی دست دعا بر آورد

Гарчи зи навгули Рахши буи вафо наме диҳад

گرچه ز نوگل رخش بوی وفا نمی دهد

Бошад аз оби чашми мо ранги вафо бар оварад

باشد از آب چشم ما رنگ وفا بر آورد

Гар бикашади з ғамзаам ғам набӯд зи сари маро

گر بکشد ز غمزه ام غم نبود ز سر مرا

Тарсам аз онкии теғ ӯ сари бҷФо бар оварад

ترسم از آنکه تیغ او سر بجفا بر آورد

Аикаҳи рақиб мо шудигар ҳамаи бесутуни шӯй

ایکه رقیب ما شدی گر همه بیستون شوی

Такя макун ки оҳи мо кӯҳи зи ҷо бар оварад

تکیه مکن که آه ما کوه ز جا بر آورد

Аҳлӣ агарчӣ кор дил нест бком аз он даҳон

اهلی اگرچه کار دل نیست بکام از آن دهان

Сабр ки кор ба шавад коми худо бар оварад

صبر که کار به شود کام خدا بر آورد